ورزش منظم می‌تواند به افراد مبتلا به MS کمک کند تا تحرک، حرکات عضلات و کیفیت کلی زندگی خود را بهبود بخشند. ام اس یک بیماری التهابی پیشرونده است که به غلاف‌های میلین که سلول‌های عصبی را می‌پوشانند آسیب می‌رساند. تخمین زده می‌شود که 2.3 میلیون نفر در سراسر جهان به بیماری MSمبتلا هستند. علائم این بیماری به مرور زمان به وجود می‌آید و ممکن است شامل بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن در اندام‌ها، ضعف عضلات و خستگی باشد.


ورزش منظم به حمایت از بدن و ذهن سالم کمک می‌کند. این امر می‌تواند خطر ابتلا به بیماری و مشکلات مزمن سلامتی مانند بیماری‌های قلبی و دیابت را کاهش دهد. نتایج یک بررسی منظم نشان می‌دهد که ورزش هوازی و فیزیوتراپی می‌تواند بسیاری از مشکلات زندگی از جمله علائم جسمی، سلامت روان و عملکرد اجتماعی را برای مبتلایان به ام اس بهبود بخشد.


ورزش منظم برای افراد مبتلا به ام اس می‌تواند در موارد زیر کمک کننده باشد:
تحرک را بهبود می‌بخشد

  • حرکات و انعطاف‌پذیری ماهیچه‌ها را بهبود می‌بخشد
  • باعث بهبود کیفیت کلی زندگی فرد می‌شود
  • خطر عوارض مربوط به MS را کاهش می‌دهد
  • خطر ابتلا به شرایط روانی مانند افسردگی را کاهش می‌دهد


همچنین ورزش می‌تواند:

  • سلامت قلب را تقویت می‌کند
  • عملکرد ریه را بهبود می‌بخشد
  • سطح انرژی را افزایش می‌دهد
  • باعث بهبود خلق و خوی فرد می‌شود
  • قدرت عضلات و استخوان‌ها را افزایش می‌‎دهد
  • تمرینات ورزشی برای بیماران مبتلا به ام اس


همچنین ورزش می تواند با بهبود بیماری مصرف داروها و در نتیجه عوارض آنها مانند عوارض قرص اورژانسی را کاهش دهد.


نکات مهم قبل از ورزش برای بیماران مبتلا به MS
نکاتی که بیماران مبتلا به MS باید قبل از شروع برنامه ی ورزشی در نظر داشته باشند:
● در محیط ایمن ورزش کنید ، محیط ورزش شما باید نور کافی داشته باشد و لغزنده نباشد.
● همیشه قبل از شروع ورزش ، با انجام نرمش های مناسب بدن را گرم کنید و پس از پایان حرکات ورزشی نیز نرمش های آرام انجام دهید .
● برنامه ی ورزشی را با فعالیت های ملایمتر و به مدت کوتاه شروع کنید و به تدریج مدت و شدت حرکات را بیشتر کنید به طور مثال با جلسات ده دقیقه ای ورزش را شروع کنید و طی یک ماه به ۳۰ دقیقه برسانید.
● در صورت احساس هرگونه ناراحتی حین ورزش بلافاصله ورزش را متوقف کنید.
● در ساعات گرم روز ورزش نکنید ، بیماران MS به گرما حساس هستند و در گرما علایم بیماریشان فعال می شود.


تمرینات ورزشی برای بیمارن ام اس
در بخش زیر چند مورد از بهترین تمرینات برای مبتلایان به ام اس آمده است.

یوگا

یوگا یک تمرین ذهنی است که شامل تمرینات مختلف تنفسی ، کششی و مراقبه است. یوگا ضمن ارتقاء یک طرز فکر آرام و هماهنگ ، انعطاف پذیری و قدرت را بهبود می بخشد. اثرات جسمی و روانی یوگا می تواند به نفع مبتلایان به ام اس باشد. انعطاف پذیری ممکن است علائم ام اس از قبیل سفتی ، ضعف عضلات و از بین رفتن تحرک را بهبود بخشد. افراد می توانند در هر موقعیتی تمرینات یوگا را انجام دهند. افراد می توانند بایستند ، روی صندلی یا ویلچر بنشینند ، یا روی تختخواب یا کف دراز بکشند تا بتوانند حالتهای یوگا ، تمرینهای تنفسی و مراقبه را انجام دهند.


محققان در یک مطالعه در مقیاس کوچک سال 2017 دریافتند که یوگا یکی از شش درمان مکمل محبوب برای مدیریت علائم بیماری ام اس است. آنها دریافتند که یک برنامه 8 هفته یوگا باعث بهبود عملکرد بدنی و کیفیت زندگی برای 14 بزرگسال مبتلا به MS می شود. انجمن ملی Multiple Sclerosis توصیه های مفیدی را برای تمرین یوگا با ام اس ارائه می دهد. همکاری با یک معلم واجد شرایط یوگا ، به خصوص کسی که متخصص MS در تمرینات یوگا ​​است ، می تواند به افراد کمک کند.
یوگا در درمان دردهای عصبی مانند درمان معده درد عصبی نیز بسیار موثر است.


کشش
این ورزش برای هر کسی با (MS) خوب است، اما اگر سفتی و اسپاسم ماهیچه برایتان دردناک داشته باشد، آن ها بسیار مفیدتر هستند ، علاوه بر کشش های منظم، یوگا و تای چی راه های مناسبی برای ایجاد قدرت و انعطاف پذیری هستند و آن ها هم چنین می توانند به شما در آرامش و مبارزه با استرس کمک کنند.

تمرینات قدرتی
این تمرینات اگر تراپیست شما می گوید خوب است، از وزنه یا حرکات مقاومت برای ایجاد ماهیچه های خود استفاده کنید و هر چه شما قوی تر باشید، حرکت به اطراف آسان تر خواهد بود.


ورزش های آبی
ورزش های آبی مزایای بسیاری را برای افرادی که مبتلا به ام اس هستند دارند. دمای خنک آب به جلوگیری از گرمای بیش از حد بدن کمک می کند ، که می تواند علائم MS را بهبود بخشد. همچنین ، احساس بی وزنی همراه با مقاومت آب ، محیطی عالی را برای انجام تمرینات کم فشار ایجاد می کند. فراتر از شنا ، افراد می توانند انواع مختلفی از ورزش را در آب انجام دهند ، از جمله:
وزنه برداری

  • تعادل
  • پیاده روی
  • کشش



تمرینات تعادلی
تمرینات تعادلی به بهبود هماهنگی بدن کمک می‌کند. از آنجا که این فعالیت‌های کم فشار، فشار کمتری را بر بدن وارد می‌کنند، بسیاری از افراد می‌توانند آن‌ها را انجام دهند. نمونه‌هایی از این تمرینات تعادلی برای MS شامل موارد زیر است:

پاشنه و انگتان پا را بالا ببرید:
  • در حالی که برای حفظ تعادلتان به یک دیوار یا نرده تکیه داده‌اید، پاهایتان را به عرض لگن باز کنید.
  • روی نوک انگشت‌هایتان بلند شوید و برای چند ثانیه در این حالت بمانید.
  • به آرامی پا را به سمت پایین بیاورید.
  • وزن خود را با دقت روی پاشنه پایتان بیاورید و برای چند ثانیه در این حالت بمایند.
  • ایستادن روی پاشنه و پنجه پا را به طور متناوب تکرار کنید.


یک پا را بالا ببرید:

  • در حالت ایستاده پاهایتان را به عرض لگن باز کنید و برای حفظ تعادلتان به یک دیوار، نرده، یا مبلمان سنگین تکیه دهید.
  • یک پا را طوری بلند کنید که کمی بالاتر از سطح زمین قرار بگیرد و به مدت 30 ثانیه این حالت را حفظ کنید.
  • اگر راحت هستید می‌توانید برای داشتن یک چالش بیشتر، دست‌هایتان را به طرفین یا به سمت بالا ببرید.
  • این تمرین را با پای دیگر نیز تکرار کنید.


راه رفتن روی پاشنه – پنجه:
برای شروع حرکت صاف بایستید و برای حفظ تعادل به یک دیوار تکیه بدهید.

  • با دقت پیش بروید و پاشنه یک پا را مستقیماً در مقابل انگشتان پا قرار دهید.
  • چند قدم به جلو و عقب بردارید.

این ورزش برای درمان درد زانو نیز بسیار مناسب است.


اسکات دیوار:تمرین قدرتی
تمرین قدرتی باید بخشی از برنامه ورزشی تان باشد و این تمرین وزنه برداری، ماهیچه های پای شما را تقویت خواهد کرد، پس پشت به دیوار باشید و حدود 30 سانتی متر پاهایتان دورتر از دیوار باشند و شانه ها، تنه و باسن خود را به عقب تکیه دهید و کمر تان را صاف کنید و به آرامی بر روی دیوار پایین بلغزید، زانوهای خود را خم کنید و بالا تنه را به دیوار نگه داربد تا ران شما موازی (یا تقریباً موازی) با زمین باشد، حدود پنج ثانیه صبر کنید و سپس با پاهایتان هل دهید تا به موقعیت شروع برگردید.
این تمرین را با پنج بار شروع کنید تا زمانی که با این حرکت آشنا شوید و بدانید که تا چه حد این حرکات برایتان خوب هستند و اگر زانوهایتان اذیت می شوند، خیلی پایین نروید.


پلانک ها

پلانک ها برای تقویت ماهیچه های مرکزی شما ورزش خوبی هستند.برای شروع، بر روی زمین و یا یک تشک تمرین کنید، وزن خود را روی آرنج و انگشتان پا قرار دهید و بدن تان را مستقیماً از سر تا به انگشتان صاف نگاه دارید و آرنج باید مستقیماً زیر شانه های شما باشد و بعد لگن خود را باز کنید و ماهیچه های شکم تان را منقبض کنید، 10 تا 15 ثانیه صبر کنید و بعد به موقعیت شروع برگردید و 10 تا 15 ثانیه استراحت کنید.
این کار را سه تا پنج بار تکرار کنید و زمانی که قوی تر شدید، به 20 ثانیه افزایش دهید.


در پایان شایان ذکر است که یادآور شویم با وجود اینکه ورزش می‌‌تواند به تخفیف علائم بیماری ‌ام‌اس کمک کند، اما بسیار مهم است که برای موفق شدن، احتیاط‌های لازم را در یک برنامه‌ ورزشی در نظر گرفت. برای مثال این بیماران به افزایش دمای بدن بسیار حساس هستند و باید همواره این موضوع را در تمرینات ورزشی خود مورد توجه قرار دهند. اگر بیماران در ورزش‌های کششی افراط کنند، ممکن است موجب کشیدگی عضلات و آسیب به سیستم عضلانی شود. لذا توصیه می‌شود قبل از آغاز برنامه‌ ورزشی همواره با پزشک خود مشورت کنند.

آیا بیماری هموفیلی و نحوه درمان در زنان وکودکان آن با بیماری ام اس مشابه است؟